korkutmuyor beni ölüm
korkum
beni unutmandır gülüm
aşım,ekmeğim kesilince
bu dünyadan
evine,yüreğine düşecek
feryat,figan
biliyorum
önce sesimi
sonra hayalimi
aşındıracak zaman
bir fakir arayacaksın
elbiselerimi verecek
bir yer arayacaksın evde
resimlerimi gizleyecek
korkutmuyor
korkutmuyor beni ölüm
korkum
beni unutmandır gülüm
GÖNDEREN: Mahmut Arıkan
gel desem
gelmezsin
sev desem
sevmezsin
biliyorum
başka bir elde
başka bir gönüldesin
geceleri gel bari rüyama
gündüzleri çektiğim
azaba değsin
GÖNDEREN: Mahmut Arıkan
Seni kendimde sakladim, aklimin icinde. Her dusundugumde seninle olmak icin. Seni kendimde sakladim, gozlerimin icinde seni her saniye gormek icin.
Seni kendimde sakladim, ellerimin icinde. Her dokunusta hissetmek icin.
Seni kendimde sakladim, kalbimin icinde. Senin nefesinle yasamak icin.
GÖNDEREN: Leyla
aşk başlamadan güzel,
kalplerde heyecan
bakışlarda korku olduğu zaman güzel…
birbirimize sezdirmemek için çırpınış,
başkaları görmesin diye çabalayış,
gözlerim gözlerinin mavisine değdiği zaman…
aşk başlamadan güzel….
Ümit Yaşar Oğuzcan
Bazen diyorum ki; ne olacak söyle gitsin, bazen de diyorum ki; söyleyince ne olacak, sus bitsin..
Cemal Süreya
parmak uçlarıma hapsettim seni..
dokunduğum her yerde seni hissediyorum..
canım yanıyor..
Cemal Süreya
bu dünya iki kapılı bir han
girdi mi dertlere düşer insan
tanınmadan yaşamak en iyisi
elinde olsa da hiç doğmasan..
Ömer Hayyam
belkim bir kertenkeleydim
piç edilmiş bir yağmurun serini
bir güzelin çirkiniydim
çirkinlerin en güzeli
yeşil koşsa güneşlerin gölgesi
ben en hızlı yeşiliydim
kurbağa yarışlarında annemin
çatal matal kaç çataldım kim bilir
bin dereden bir kendimi getirdim
haydan gelip huya giden bir huysuz
heyheyler içinde bir heydim
belkim yedi belkim sekiz belaydım
düdük çalar hırsızlanmış polisler
ben korkudan üstlerime işerdim
üç yıldızlı bir albaydı gökyüzü
karşısında önüm açık gezerdim
ağzı bozuk meymenetsiz bir ozan
rus cenginde çağanozdum bir zaman
iki gözüm iki koltuk-eviydi
mavilerim bir miyobun koynunda
kendi düşen köyler kentler ağlamaz
sur dışında ben oturur ağlardım
ekmek diye bağrışırdı bebeler
elma derler ben ortaya çıkardım
ağıtlarla kutlanırdı İsa-doğdu gecesi
fildişinden bir kuleydim yıktım kendimi
bilmem hangi keloğlanın fesiydim
bir püskülsüz sümbülteber tohumu
fesleğenler yaprak dökmüş şerrimden
bir naraydım kimse bilmez nereden
ya yakından ya uçmaktan gelirdim
belkim ince belkim kalın bir sestim
belkilerin kol gezdiği saatta
belkim belki bile değildim..
belkim bir kertenkeleydim |Can Yücel
Biz başka severdik, o yüzden ‘başka’ sevemedik..
Nazım Hikmet
Ve sahibiydin aşkın
Ben çıkmaz yolları zorladım
Bir anlık bir şey zannetme bunu
Çoktan harcadım ben sabırlarımı
Kaçtım, sustum, yalnız kaldım
Baştan yanlış yaptım, elim kolum bağlı
Engellerine yenildim olmadı
Nefret etme benden ne olur
Sesin değdikçe tenime ürperiyorum
